Emil Bajorek – Kraków, Beskidy, Sudety, Jura

Krakus od początku bez końca. Od 2010 roku przewodnik po Krakowie, jest również przewodnikiem beskidzkim II klasy (z Gorcami, Bieszczadami i Pieninami), sudeckim III klasy i przewodnikiem po Jurze Krakowsko-Częstochowskiej wraz z Ojcowskim Parkiem Narodowym. Doskonale czuje się w tym, co robi i nie wyobraża sobie innej… pracy? Ale przecież praca się kojarzy z obowiązkiem, a przewodnictwo to sama przyjemność. Wcześniej faktycznie pracował w korporacjach, ale w 2019 roku stwierdził: teraz albo nigdy – i zajął się tylko tym, co kocha. W Krakowie, poza najbardziej znanymi obiektami, chętnie zejdzie z utartych szlaków i pokaże mniej zatłoczone a również piękne miejsca. Jego ulubioną częścią Krakowa jest Podgórze, działa zresztą w Stowarzyszeniu PODGORZE.PL na rzecz tej części miasta i jest współautorem dwóch książek o Podgórzu. Podobnie w Beskidach, Sudetach i na Jurze – oprócz najpopularniejszych atrakcji zaprowadzi w rejony, w których mimo swojego piękna nawet w szczycie sezonu trudniej spotkać turystów. Jako członek stowarzyszenia Crux Galiciae często nawiąże do historii I wojny światowej. Historię jako taką przekaże jednak w przystępny i ciekawy sposób, w zależności od wieku (oprowadza od przedszkolaków po seniorów) i zainteresowań turystów. Mimo tysięcy wycieczek Drogą Królewską w Krakowie, żadna nie jest taka sama – każda stara się być skrojona na miarę, każda jest więc inna. Oprowadza nie tylko przyjezdnych turystów po polsku i angielsku, ale i samych krakowian – uczestnicząc w różnych akcjach, np.: „Odznaka Przyjaciela Krakowa”, „Kraków na okrągło”, „Podgórskie Dni Otwartych Drzwi”, „Krok za krokiem po Krakowie”, „Nie siedź w domu – idź na wycieczkę”, „Przedszkolaki szlakiem kopców” i wiele innych. Wie, że więcej nie wie niż wie, więc cały czas się dokształca, cały czas w mieście i regionie odkrywa nowe, fascynujące miejsca, rzeczy, detale, informacje. Uwielbia kopce, grodziska i widoki ze szczytów gór. Z wykształcenia etnolog, dzięki czemu często w swojej narracji nawiązuje do lokalnych tradycji i kolorytu małopolskiego folkloru.